24 - قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ . بگو آن خدا خدائى است كه شما را در زمين بيافريد و به سوى او باز برده خواهيد شد . 25 - وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . آنها مىگويند : رستاخيز كى است ؟ اگر شما راست مىگوئيد ؟ 26 - قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ . بگو ( اى محمّد ) دانش آنچه مىپرسيد نزد خدا است و من تنها بيم‌دهندهء آشكارم . 27 - فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ . چون رستاخيز را نزديك ببينند ، بدى و اندوه در روى كسانى كه كافر شدند پيدا مىشود و به آنها مىگويند اين است آنچه را كه در آن گيتى از ما باز مىخواستيد . 28 - قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنا فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ . به آنها بگو اگر خداوند مرا و هركس با من است بميراند يا ببخشايد ؟ آن كيست كه از عذاب دردناك پناه دهد ؟ ( به زينهار دارد ) . 29 - قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . بگو آن خداى رحمن است كه به او گرويده‌ايم و به او توكّل داريم ، آرى ، به زودى خواهيد دانست كه چه كسى در گمراهى آشكار است ؟ 30 - قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ . بگو به آنها اگر اين آب شما در زمين فرورود ! چه كسى آب گوارا براى شما مىآورد ؟ ( البتّه خداوند ) تفسير ادبى و عرفانى سوره 67 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، اين آيت آيت پادشاهى است ، اگر نقاب پادشاهى بگشايد و جلال خدائى او پيدا گردد بر هرچه آن جلال افتد دمار از وى برآرد ؟ و رقم نيستى برو كشد ! شنوندهء اين كلمه چنان از خود فانى شود كه او را هيچ خيال نماند و از هر نشان كه دهند از آن نشان نهان شود ! باز بشنيدن نام رحمن و رحيم از تنگى دهشت به دشت انس افتد و فناء او به بقاء بدل شود ! اين است سنّت خداى عزّ و جلّ ! چون هيبت الهيّت نمايد موجب دهشت و حيرت گردد ، باز به صفت لطف و رحمت مرهم نهد ! رحمن و رحيم اشاره به كمال لطف و رحمت است ، هركه را دولت دين دهند منشور عزّ او از حضرت اين نام نويسند ، و هر كرا داغ شقاوت بر جان نهادند ، رقم رسوائى او از حضرت اين نام كشند ! سوره 67 آيه 1 1 - تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ . آيه . پادشاهى ملك جهان به دست او است ، سر همهء سروران در دست توانائى او است ، گردن همه گردن‌فرازان در ربقهء تسخير او است ، پيشانى همه جبّاران ، رام قهر جبروت او است . سياست عزّت و ذلّت همه نتيجهء لطف و قهر او است . خداوند مىفرمايد : من پادشاه پادشاهانم ، عزّت و ذلّت بندگان در دست من است ، و دلهاى جهانيان در قبضهء قدرت من ! چنان كه خواهم مىگردانم ، خواهم بخواهم و بخندانم ، و خواهم برانم و بگريانم ، اى شما كه